13-08-04

Reisverslag IJsland

Een zondag... de vlieger op en drie uur later landden we op IJslandse bodem in luchthaven Keflavik.
We nemen een flybus (1100 ISK pp) naar de camping waar we de eerste nacht verbleven.
De hemel is blauw, het is zo'n 15 ° maar de lucht voelt lichter aan en het lijkt veel warmer, we zweten. We maken nog een wandeling in het mooie park en in Reykjavik zelf.

's Anderendaags haalden we onze huurauto op aan de Baronsstigur. Gereserveerd via internet aan € 66 per dag, een witte Suzuki Jimny. We laden de tent in en vertrekken op weg naar Tingvellir en Thorsmork.
De Althing: het eerste parlement, in de vrije natuur, een natuurlijke tribune van de Europese en Amerikaanse plaat en een dal hiertussen. Mooie omgeving met kerkje, vele ondiepe waterloopjes, bruggetjes en watervalletjes. Mooi helder water hier, je hebt zin er van te drinken.
We rijden verder naar het Geiserpark: De Strokkur spuit ca. elke tien minuten een straal van 40 meter hoog. Mooi schouwspel, al dat borrelen, kolken, spuiten, een aanblik in hun blauwgroene dieptes (psychedelic). De bekendste: Geysir spuit wel 70 meter hoog maarja enkel bij aardbevingen tegenwoordig.
een kleine 10 km. verder bevindt zich de waterval Gulfoss (Gouden Waterval) ook prachtig. Je kunt een wandelpad volgen tot op een uitstekende rots in het midden van de Gulfoss. Op onze reis hebben we vele watervallen en bergjes gezien. Echt een land van grootse aardse (geologische) rijkdom.

Dag 3: we reden de vorige avond zo dicht mogelijk bij de vulkaan de Hekla, wat betekent een helse rit off road wat ons wagentje wonder boven wonder overleefde; daar sliepen we in een doodse stilte (geen bewoning of dieren of plantengroei in de wijde omgeving; enkel de wind) in ons tentje. We waren dus zover mogelijk genaderd maar het was nog zeer ver.
Onze wagen was strategisch geplaatst dat we hem van ver konden zien en de zon hielp ook een handje door hem te verlichten als een witte ster.
Een beetje toeristische uitbuiting, zelfs een kabelliftje, het zou hier zeer welkom zijn.
We sliepen niet en waren om 06.00 uur al op pad. klimmen klimmen klimmen over brokkelige lavavelden en het was al 08.00 uur als we aan de berg begonnen.
Een wandeltocht van 6 à 8 uur volgens de reisgids? Onmogelijk! Zoveel was nu al zeker.
We hadden de oostelijke flank gekozen omdat die het minst steil leek maar het was zwaar, langs puntige rotsen die ons snijdden. Tot aan de ijsvelden. We zagen in de verte de wagen tot een puntje herleid. We waren al erg hoog het leek niet meer zo ver. Dat was het dus wel, ik kon niet meer en mijn vriend ging toch verder. Dan raakten we mekaar kwijt en moesten we individueel aan de terugtocht beginnen. dat ging vlotter maar het duurde ook verscheidene uren voor we terug beneden waren. Dus het is avond en allebei vonden we de wagen niet meer. Moesten er in de buurt van zijn maar de wagen echt niet meer zien.
Mijn vriend waadde door een rivier en vond een lift zodat hij in een bed sliep die avond. ik zag het echt niet zitten erdoor te gaan en zocht vele uren langs de oever naar de brug waarlangs we erover waren gereden. Er was dus geen weg, hoogstens wat bandensporen in het zand dus dit was echt moeilijk.
Ik sliep wat, voortdurend gepest door de ijslandse vliegen in het binnenland die in je ogen, oren en neus kruipen. Ondraaglijk, nog een geluk dat ze niet steken.
Vriend had dus rescue team verwittigd (ze waren ook al op zoek naar iemand anders op de andere kant van de vulkaan) en ik heb ze gevonden door hun wagen met grote blauwe flikkerlichten. Het was 05.00 of 06.00 uur als ze me dan wegreden.
Veel last, vermoeidheid, pijnlijk slikken in de volgende dagen, ik had ook overgegeven van het water te drinken(waarmee ik niet wil zeggen dat het slecht was het zag er zeer zuiver uit en smaakte heerlijk maar misschien larven erin ofzo).

Dag 4 en 5 bleven we op de guesthouse waar we waren gebracht om bij te komen.

Dag 6 nog naar Hella en havenstadje Hvik gereden.

Dag 7 eindelijk terug richting Reykjavik, sinds ons avontuur op de Hekla regende het aan een stuk en nu we weer oostwaarts reden werd het weer steeds beter. Verdergereden tot de Blue lagoon, daar gezwommen en weer naar de camping van de eerste dag.

volgende dag auto binnen gebracht en gekeken naar Intertoto-wedstrijd Fylkir-KAA Gent, we wonnen met 1-0.

Weer met de flybus naar luchthaven Keflavik, we dachten er te kunne overnachten want we hadden onze vlucht om 07.00 uur de volgende dag maar blijkbaar niet mogelijk dus onze laatste briefjes kronen gespendeerd in een hotel dichtbij. De terugvlucht ging ook zonder problemen.


Dit was het zeer verkorte verslag van onze reis van juni 2004.

23:01 Gepost door Ann | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.